In gesprek met IJme Rodenburg
Alle 64 gondelvaarten meegemaakt, dat zullen er niet velen meer zijn in Aldeboarn en omstreken!
Uw reporter had een gesprek over de gondelvaart met de alom bekende IJME RODENBURG, neringdoende aan het Achterom in klompen, laarzen, visgerei etc. Het gesprek vond plaats in de winkel alwaar altijd twee stoelen staan voor langskomende klanten voor een praatje met zicht op de Boarn, zowaar een goede lokatie. ook tijdens de gondelvaart altijd op de beste stand en met wat minder weer gewoon in de kamer achter het raam. Mooi toch.
Augustus 1945 werd de eerste gondelvaart gehouden, een waar buurt gebeuren, vertelde hij, met 15 gondels. Gondels van die tijd waren opgetuigde schouwen. Het plezier was er niet minder om. Buurten werden gevormd uit het centrum van Aldeboarn. Achter de Weaze was geen bebouwing meer, dus ook geen buurt.
De prijzen waren de eer, een Oranjekoek en een fles Berenburg. Iedere buurt kreeg een prijs. Toch was de jury wel kritisch. Eens deed IJme mee met een gondel uitbeeldende een walvisjager, walvis en harponier. De harponier droeg een polshorloge. Dit strafte de jury af. Er waren toen geen polshorloges. Kleinigheid, maar toch!
Er was een Gondelvaartcommissie, mannen in een keurig kostuum, maar zonder geld en dat maakte het uniek aldus de verteller, ieder betaalde zijn eigen gondel. Het koste ook nog zowat niks. Murk de Jong, voorheen aannemer, waar nu Bouwbedrijf van de Werf zit, stelde het dekhout gratis beschikbaar. Dit onder voorwaarde dat het “ spikervrij” terug gebracht moest worden.
Steffen van der Werf, die vroeger de beurtvaart verzorgde van Gorredijk naar Leeuwarden, voer met de muziekboot. Gratis, nou ja ook niet helemaal waar, voor een paar flessen drank. Later wilden de muzikanten ook niet meer gratis spelen, want ze konden de gondelvaart niet zien. En dus moest er betaald worden. Ook het korps heeft muzikaal veel bijgedragen aan de feestvreugde in het dorp.
Aanvankelijk werd de stroom verzorgd middels accus, gratis beschikbaar gesteld door een bedrijf uit Boornbergum. Tegenprestatie: een advertentie in de Leeuwarder Courant.
Muziek werd gemaakt in het dorp middels draaiorgels. De entreeprijs van de gondelvaart van toen was Rodenburg niet meer bekend, maar was uiterst gering. Publiek kwam veelal uit de buurt want de mensen hadden geen auto en kwamen op de fiets.
Hij heeft ook vele taken gedaan voor het dorp, kaartverkoop, allerlei klussen voor de commissie, precies zoals het nu ook weer gebeurt. De middenstand in het dorp leverde alles, zo was de cirkel rond. “we wurden alleagerre stipe” zei IJme.
De start was altijd om 21.00 uur, niets veranderd dus.
Voorafgaande aan de gondelvaart was er in het begin altijd braderie en niet zo’n kleintje ook. De hele Weaze stond stampvol kramen (vanaf Westein tot Eastein). Voor de jeugd werd eveneens veel gedaan en zaterdag volksspelen voor de ouderen op het feestterrein met de alom vertrouwde stoelendans.
Natuurlijk niet te vergeten het matinee, het cafe uit in polonaise, rond de vluchtheuvel in het Doelhof en weer terug het cafe in, waar Jaap de accordionist op het laatst zo dronken was dat hij “achteruit speelde” . Desgevraagd kwam dit erop neer dat de liederen achterste voren werden gespeeld. Had toch niemand erg in. Toen een accordionist nu een heel orkest. Einde matinee plm. 14.00 uur. Tijd om in optocht naar het feestterrein te gaan.
Rodenburg heeft ook 24 jaar als visverkoper in de viskar van Van der Muur gestaan. Het verhaal doet de ronde dat er met de toenmalige voorzitter een accoordje was gesloten en als tegenprestatie deze voldoende vis kreeg. De naam kan ik helaas niet prijs geven.
Er werd ook veel gevochten. Eenmaal zou de viskraam doelwit worden. Dit had raar uit kunnen pakken, want de hete olie zou zo maar in de strijd geworpen kunnen worden! Men had ook niet het geduld om te wachten tot de vis warm was. Als de vis koud geleverd werd, werd deze teruggesmeten in de viskraam. Niet bepaald netjes dus.
Zaterdagmorgen werd eens een stunt bedacht door met een groot bord stukken zoute haring te verkopen tijdens het matinee. Dit was een actie die niet op prijs werd gesteld door de cafebaas, maar de haring was in no-time verkocht.
Voor de gondelbouwers werd er vaak door deze en gene middenstander een krat gratis bier bezorgd.
Er werden ook de nodige geintjes uitgehaald. Helaas lezers is dit niet voor publikatie geschikt, het zou eens mensen op een idee kunnen brengen.
Er valt wel een boek te schrijven over alle belevenissen gedurende de afgelopen 64 jaar.
Gevraagd naar de toekomst: de afgelopen jaren heeft Rodenburg vele zaken zien veranderen, middenstanders verdwenen, alles moet groter, kost meer geld, de gemoedelijkheid is niet meer zoals voorheen, men is niet meer zo op elkaar aangewezen, mentaliteit verandert,sponsoring doet zijn intrede etc.. Hij kijkt dan ook met gemengde gevoelens naar de toekomst.
In gesprek met...
IJme Rodenburg